Вилия (лит. Нярыс) Подводная охота в Минске и Беларуси. Цены и каталог снаряжения для охоты под водой: гидрокостюмы, ласты, ружья...
Главная страница -> Архивные документы за 2013 год -> Реки Беларуси -> Вилия (лит. Нярыс)

Вилия (лит. Нярыс)


Нерис (Вилия, лит. Neris, польск. Wilija, белорус. Вiлія) &mdash- река в Белоруссии и Литве, правый приток Немана (Нямунаса). Общая длина реки 510 км, из них 228,0 км по территории Литвы. Бассейн охватывает 24942,3 км?, из них в Литве 13849,6 км? (5,6 %).

 -


ВИЛИЯ (литовское Нярис), правый приток Немана на территории Беларуси (начинается к северо-востоку от деревни Великое Поле Докшицкого района, течёт в Вилейском, Сморгонском и Островецком районах) и Литве. Длина 498 км, в Беларуси 264 км. Основной притоки: Сервечь, Нарочь, Страча, Жеймяна, Швянтойи (справа), Двиноса, Илия, Уша, Ошмянка (слева). Долина в верхнем течении шириной 1 - 3 км, ближе к устью Уши и далее до границы с Литвой сужается до 0,2 - 0,4 км, максимальная ширина 1 км (у деревни Жодишки Сморгонского района). Почти на всём протяжении террасы. Пойма в верхнем течении в основном заболоченная, шириной 200 - 400 м, ниже прерывистая, шириной 50 - 70 м, местами до 600 м. Русло в верхнем течении сильно извилистое, шириной 1 - 2 м в верховье, до 15 - 20 м около устья Сервечи, 40 - 60 м до устья Уши (местами до 100 м), 60 - 70 м до впадения Болошинки- много песчаных островов, осерёдков. На реке Вилейское водохранилище. Берега реки крутые, местами пологие. Режим отличается интенсивным весенним половодьем (на его долю приходится 45 % годового стока), низким стоянием воды в летнюю межень, которая нарушается ежегодно дождевыми паводками, и устойчивой зимней меженью. В половодье максимальная превышение уровня над меженным от 2,8 м в верховье до 8 м в нижнем течении. После вступления в эксплуатацию Вилейского водохранилища уровенный и стоковый режим ниже плотины в пределах Беларуси зависит от работы гидроузла (зарегулирован). Замерзает в верхнем течении в начале декабря, в среднем и нижнем - в конце декабря - начале января, вскрывается во второй половине марта, от устья до верховьев. Среднегодовой расход воды у деревни Стешицы 7,9 м3/с, у г. Вилейка 28,1 м3/с, при выходе за границу Беларуси 79,6 м3/с, в устье около 189 м/с. Водосбор (25,1 тысяч км2, на территории Беларуси 11 тыс. км2) в пределах Нарочано-Вилейской низины и на склонах Ошмянской, Минской возвышенности и Свенцянских гряд. На правобережье много озёр. Под лесом 32 % территории водосбора. Судоходна на отдельных участках в пределах Литвы. Вилия &ndash- источник питания Вилейско-Минской водной системы. На реке города Вилейка, Вильнюс и Каунас (в устье)- в Беларуси - зоны отдыха Вилейка, Плёсы. У истока Вилии памятник природы - Берёзковский дуб великан.
Источник: (отсутствует)
 -


ВІЛІЯ (літ. Нярыс), рака на тэрыторыі Беларусі і Літвы, правы прыток Нёмана. Даўжыня 498 км, у Беларусі &mdash- 264 км. Пл. вадазбору 25,1 тыс. км2, на тэр. Беларусі &mdash- 11 тыс. км2. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,3 %. Сярэднегадавы расход вады ў вусці каля 186 м3/с. Пачынаецца з невялікага балота за 1 км на ПнУ ад в. Вялікае Поле Докшыцкага р-на, перасякае мяжу з Літвой за 2 км на ПнЗ ад в. Жарнэлі Астравецкага р-на, упадае ў Нёман на тэрыторыі Літвы каля г. Каўнас. Асноўныя прытокі на тэрыторыі Беларусі: Сэрвач, Нарач, Страча (справа), Дзвінаса, Ілія, Уша, Ашмянка (злева). На рацэ створана Вілейскае вадасховішча, частка вады якога па Вілейска-Мінскай воднай сістэме перапампоўваецца ў Свіслач. Даліна звілістая, добра распрацаваная, у верхнім цячэнні шырынёй 1&mdash-3 км, бліжэй да вусця звужаецца да 0,2&mdash- 0,4 км. Амаль на ўсім працягу тэрасы. Пойма ў верхнім цячэнні ў асноўным забалочаная, шырыня яе 200&mdash-400 м, ніжэй перарывістая, шырынёй 50&mdash- 70 м, месцамі да 600 м- на ўчастку паміж вёскамі Стахі і Раздоры Вілейскага р-на шмат старыц. Рэчышча ў вярхоўі моцназвілістае, шырыня яго ад 1 м да 2 м, каля вусця Ушы 40&mdash-60 м (месцамі да 100 м), да ўпадзення Балошынкі 60&mdash-70 м- шмат астравоў, адмелін, асяродкаў, трапляюцца парожыстыя ўчасткі. Берагі стромкія, у вярхоўі тарфяністыя. Веснавое разводдзе пачынаецца ў канцы сакавіка і доўжыцца каля 50 сутак. Рэжым адрозніваецца інтэнсіўным веснавым разводдзем (каля 45 % гадавога сцёку) і нізкім стаяннем вады ў летнюю межань. Пасля здачы ў эксплуатацыю Вілейскага вадасховішча ўзроўневы і сцёкавы рэжым плаціны ў межах Беларусі зарэгуляваны. Замярзае ў верхнім цячэнні ў пачатку снежня, у сярэднім і ніжнім &mdash- у канцы снежня &mdash- пачатку студзеня, крыгалом у 2-й палове сакавіка ад вусця да вярхоўя. Сярэдняя тэмпература вады летам 18&mdash-20 °-С, найболыная ў ліпені (27,9 °-С, 1956 г.). Водзяцца шчупак, акунь, плотка, лешч, лінь, карась, верхаводка, гусцяра- каштоўныя &mdash- судак, мінога ручаёвая, галавень, стронга ручаёвая, падуст, сом, мянтуз, вугор. На рацэ гарады Вілейка, Вільнюс і Каўнас (у вусці). На берагах у маляўнічых мясцінах створаны зоны адпачынку Вілейка, Плёсы- у вытоку Віліі помнік прыроды &mdash- Бярозкаўскі дуб-велікан. Амаль усе прытокі Віліі каналізаваныя. Усяго ў басейне ракі больш за 40 каналаў агульнай даўжынёй каля 300 км.

Источник: Блакiтная кнiга Беларусi. - Мн.:БелЭн, 1994.
 -


 

Создание сайта